Í Kína eru mannréttindi ekki mikils metin frekar en í öðrum einræðisríkjum í heiminum, það má frekar segja að þau séu lítilsvirt af stjórnvöldum þar í landi. Dæmi um það eru framkoma stjónvalda í Kína í t.d. Tíbet, gagnvart Taiwan og endalok stúdentauppreisnarinnar á Torgi Hins "Himneska Friðar" (á ábyrgð "Íslandsvinarins" Li Peng). En er þetta einsdæmi?

Það eru til fleiri lönd í heiminum sem gera hið sama og Kínverjar en fá miklu meiri formælingar á alþjóðavísu. Má þar nefna sem dæmi Írak, Kúbu, Afganistan talíbana, Suður-Afríka á meðan Apartheit var og fleiri og fleiri. Munurinn á þessum ríkjum er kannski sá að Kína hefur ekki lent undir "Ég-bendi-á-óvin-dagsins" vísifingri Bandaríkjamanna og fylgisveina þeirra í Sameinuðu Þjóðunum. Þar að auki er Kína miklu stærri markaður en hin ríkin og því meiri viðskiptahagsmunir í húfi.

Ég velti því fyrir mér hver bauð honum, forseta Kína í heimsókn? Var það Davíð Oddsson? Eða kannski Ólafur Ragnar Grímsson sjálfur, gamli komminn? Hver sem það var, þá var settur verðmiði á mannréttindaprinsip Íslendinga og mammon keypti þau. Og ef mér skjátlast í þessu þá vil ég skora á íslensk stjórvöld að vera sjálfum sér samkvæm í því hverjum þau bjóða í heimsókn og bjóða einnig hingað öðrum slíkum mannvinum sem kínversk stjórnvöld eru. Þar má nefna mannvini sem Saddam Hussein, Fidel Castro, Mullah Ohmar, PW Botha, Robert Mugabe og aðra af sama sauðahúsi.