Ég er búinn að lesa í dag fréttir af því að konur SKULU skipa helming framboðslista í belgískum kostningum. Einnig að stjórnvöld í Noregi hóta að setja kynjakvóta á stjórnir norskra fyrirtækja. En ég spyr: Er þetta jafnréttisbarátta? Mér nefnilega finnst þetta vera stjarnfræðilega langt frá því að teljast jafnrétti.

Mér finnst kynjakvóti vera röng aðferð til að koma á jafnrétti. Með kynjakvóta er verið að mismuna fólki í raun. Verið er að skipa í einhver eftirsótt hlutverk eftir kyni en ekki hæfileikum. Mér finnst þetta álíka gáfulegt og að fara eftir skóstærð, húðlit, þjóðerni, tekjum eða einhverjum öðrum algerlega óviðkomandi þáttum þegar ráða eða skipa skal fólk í ábyrgðarstöður. Þarna er ekki verðleiki og hæfni manneskjunnar sem ræður heldur kynferði. Reyndar er haft eftir einni þingkonu Belga, Erika Thijs, að hún sé vonsvikin með að ekki skuli vera komið á fléttulistum í leiðinni. Þessi kona er greinilega algerlega blind á það hvað jafnrétti er og vill ekki láta meta sig að verðleikum heldur af kynferði. Kyntákn. Hún á vorkun mína alla.

Það er eitt stjórnmálaafl hérna á Íslandi sem er með svona kerfi og það er Samfylkingin. Þar eru manngæðin ekki við stjórvölinn heldur kynferði sem ræður þegar skipa skal í stöður. Það er svo sem ekkert skrítið að mér finnst Samfylkingin hafa verið misheppnað stjórnmálaafl frá upphafi, byrjaði með því Vinstri-Grænir klofnuðu frá þeim og svo hefur málfluttningur þeirra einkennst að froðusnakki og kjaftavaðli út í eitt. Það eru reyndar nokkrar manneskjur sem standa upp úr þarna inn á milli eins og Ingibjörg Sólrún, borgarstjóri, en þær eru ekki nógu margar.

Ég segi eins og er. Ef ég væri þess heiðurs aðnjótandi að vera kona myndi ég ALDREI láta bjóða mér þá móðgun við mitt eigið ágæti að fá sérstakan forgang vegna kynferðis míns. Þær Samfylkingakonur sem styðja þetta fyrirkomulag eru því ekki stoltar af því hverjar og hvað þær eru, að mínu mati.